Η δυσκολία του να μείνουμε μόνοι είναι η αντανάκλαση του ότι μένοντας μόνοι έχουμε να αντιμετωπίσουμε τον Εαυτό μας , το μέσα μας , την αγάπη και τον σεβασμό που μας δείχνουμε. Η ‘’ησυχία’’ η συναναστροφή με τον εαυτό μας μας φέρνει ποιο κοντά σε εμάς και σε όσα αισθανόμαστε.

Για να μας αγαπήσουμε πρέπει πρώτα να έχουμε αγαπηθεί ως παιδιά, να μας έχουν αποδεχθεί κυρίως για εκείνα τα στοιχεία μας στα οποία είμαστε περισσότερο ευάλωτοι και ανασφαλείς. Μία τέτοια άνευ όρων, ειλικρινής αγάπη επιτρέπει στο μικρό παιδί να νιώσει ελευθερία και ανακούφιση, καθώς θα διαπιστώνει ότι τα όσα αρνητικά νόμιζε πως έχει δεν αποτελούν εμπόδιο ούτε κριτήριο για την αγάπη του άλλου. Το ενήλικό κομμάτι μας πλέον μπορεί να ανοιχτεί στην αγάπη προς τον άλλον, ασφαλής και σίγουρος για τον ίδιο τον εαυτό του.

Είναι και εκείνοι που νιώθουν όμορφα μόνοι τους, όσο και όταν είναι με παρέα και θέλουν και τα δύο στη ζωή τους. Και, συνήθως, αυτοί οι άνθρωποι βρίσκονται σε μια ισορροπία και απολαμβάνουν την ομορφιά της ζωής.

Αν θέσουμε στον εαυτό μας το ερώτημα γιατί δεν με αγαπάω τι θα μας απαντούσε άραγε? Μαθαίνοντας να αγαπάμε τον εαυτό μας, θα μας βοηθήσει να αντιμετωπίσουμε τις όποιες αποτυχίες και να κερδίσουμε ξανά την εμπιστοσύνη στις δυνατότητές μας, και να χαρούμε την ζωή. Αγαπάμε τον εαυτό μας αναγνωρίζοντας τα θετικά και τα αρνητικά μας σημεία, τον τρόπο που αντιδράμε σε κάθε περίσταση, τις συνήθειες μας και τι αντλούμε από αυτές, τις βαθύτερες επιθυμίες μας, τα αίτια που μας κάνουν να επιλέξουμε αυτό και όχι εκείνο, τα πράγματα που αγαπάμε και τα πράγματα που αποφεύγουμε, τους φόβους μας, τις ελπίδες μας τους πόθους μας

Ένα ταξίδι αυτογνωσίας μας βοηθάει να αναγνωρίσουμε : τους φόβους μας, τα ελαττώματά μας, τη συμπεριφορά μας απέναντι στους άλλους, τα ευάλωτα σημεία μας, τις καλά κρυμμένες επιθυμίες και ανάγκες μας, τα τραύματα που κουβαλάμε, όσα μας κάνουν μέσα μας να ντρεπόμαστε ή να νιώθουμε ενοχές. Μαθαίνουμε να επιτρέπουμε στον εαυτό μας να δει και να παραδεχτεί τα θετικά μας στοιχεία: τα όμορφα στοιχεία του χαρακτήρα μας, τα προτερήματα της προσωπικότητάς μας, του σώματός μας, τα σημεία μας για τα οποία νιώθουμε υπερήφανοι, τις κατακτήσεις μας, όσα κάναμε και μας επιτρέψαμε να πάμε ένα βήμα παρακάτω, τις ικανότητές μας.

Φανταστείτε πως θα ήτανε να είστε εσείς ο ζωγράφος και να αρχίζατε έναν καινούργιο πίνακα, θα είχατε δικαίωμα να αποφασίσετε μόνοι σας το θέμα που θα ζωγραφίσετε τα υλικά και τα χρώματα που θα χρησιμοποιούσατε. Έτσι είναι και η ζωή μια επιλογή, μια προσωπική δημιουργία.

Ο Γιάννης Ρίτσος περιγράφει πολύ ωραία το δικαίωμα στην ζωή στους ακολούθους στίχους:

Κυκλάμινο κυκλάμινο,

στου βράχου τη σχισμάδα

πού βρήκες χρώματα κι ανθείς

πού μίσχο και σαλεύεις

.

Μέσα στο βράχο σύναξα

το γαίμα στάλα στάλα

μαντήλι ρόδινο έπλεξα

κι ήλιο μαζεύω τώρα

Αν ήμασταν εμείς το κυκλάμινο? Αν γίνουμε εμείς το κυκλάμινο? Εκείνος ο σπόρος που φυτρώνει μαγικά μέσα σε ένα βράχο και με λίγο νερό και Ήλιο στολίζει την φύση με την ομορφιά του.

Αν αποφασίσουμε να καλλιεργήσουμε μέσα μας αυτό τον σπόρο τι θα μπορούσαμε να ανακαλύψουμε?

 Ας αναγνωρίσουμε τις επιθυμίες μας, ας τις σεβαστούμε, ας αφήσουμε το μικρό παιδί μέσα μας να εκφράσει τους ποιο κρυφούς του πόθους, χωρίς φόβο με Πίστη και Αγάπη Εαυτού.

Αν μέσα σου κάτι σε καλεί να το ακούσεις ξανά, ίσως είναι η στιγμή να σταθείς κοντά του.

Ως Σύμβουλος Σωματικής Επίγνωσης με τη μέθοδο της Βιοσύνθεσης, δημιουργώ έναν χώρο ήσυχο και ασφαλή, όπου ο εαυτός μπορεί να επιστρέψει σε όσα τον περιμένουν.Αν νιώσεις την ανάγκη, επικοινώνησε μαζί μου για να συναντηθούμε εκεί όπου αρχίζει η επιστροφή